گاز استاندارد آرگون

گاز استاندارد آرگون ابزاری حیاتی در صنایع تحلیلی است، زیرا گاز استاندارد آرگون با ترکیب دقیق، خلوص کنترل‌شده و پایداری طولانی‌مدت، امکان کالیبراسیون قابل‌اعتماد دستگاه‌های آزمایشگاهی، کاهش خطای اندازه‌گیری و افزایش دقت در آنالیزهای حساس را فراهم می‌کند.

آرگون (Argon) گازی بی‌اثر، بی‌بو، بی‌رنگ و یکی از عناصر گروه گازهای نجیب در جدول تناوبی است که با نماد Ar و عدد اتمی ۱۸ شناخته می‌شود. این گاز حدود ۹۳/۰ درصد از هوای خشک را تشکیل می‌دهد و پس از نیتروژن و اکسیژن، سومین گاز فراوان در اتمسفر زمین محسوب می‌شود. واژه آرگون از ریشه یونانی argos به معنی «غیرفعال» گرفته شده و نشان‌دهنده مهم‌ترین ویژگی این گاز یعنی واکنش‌ناپذیری کامل آن است.

ویژگی‌های اصلی آرگون

آرگون به دلیل ساختار الکترونی پایدار خود تقریباً با هیچ ماده‌ای واکنش شیمیایی انجام نمی‌دهد. همین موضوع باعث شده این گاز در فرایندهایی که نیاز به محافظت، ایزولاسیون، جلوگیری از اکسید شدن و ایجاد محیط خنثی دارند، کاربرد گسترده‌ای پیدا کند. ویژگی‌های مهم آن شامل:

کاملاً بی‌اثر و غیرقابل اشتعال

چگالی بیشتر از هوا (مناسب برای پر کردن فضاهای خالی)

قابلیت تولید با خلوص بسیار بالا تا 99.999%

پایداری در دماهای بالا و محیط‌های صنعتی سخت

رسانایی حرارتی پایین (مناسب برای عایق‌کاری)

گاز استاندارد آرگون دارای ویژگی های فیزیکی زیر است:

نقطه جوش: 185.85- درجه سانتیگراد

نقطه ذوب: 189.35- درجه سانتیگراد

چگالی: 1.784 گرم بر لیتر

جرم مولی: 39.948 گرم بر مول

کاربردهای گاز استاندارد آرگون

گاز استاندارد آرگون دارای کاربردهای زیادی است، از جمله:

صنایع غذایی: گاز استاندارد آرگون برای نگهداری مواد غذایی استفاده می شود. این گاز به جلوگیری از اکسیداسیون و فاسد شدن مواد غذایی کمک می کند.

حفاظت از جو: این گاز برای محافظت از محصولات حساس به هوا مانند غذاها، داروها و قطعات الکترونیکی استفاده می شود.

جوشکاری و برش: برای محافظت از فلزات در برابر اکسیداسیون در جوشکاری و برش استفاده می شود.

تولید شیشه: برای تولید شیشه با کیفیت بالا استفاده می شود.

تولید نیمه هادی: برای تولید نیمه هادی با کیفیت بالا استفاده می شود.

گاز استاندارد آرگون یک گاز ایمن است که در بسیاری از صنایع استفاده می شود، اما تنفس مقادیر زیاد آن می تواند باعث سرگیجه، تهوع و استفراغ شود. در صورت استنشاق مقدار زیادی گاز استاندارد آرگون، باید بلافاصله به هوای تازه منتقل شوید.

آنالیز گاز آرگون فرآیندی است که برای تعیین ترکیب این گاز استفاده می شود. این فرآیند می تواند برای تعیین درصد آرگون، سایر گازهای موجود در این گاز و همچنین سایر پارامترهای فیزیکی و شیمیایی گاز Ar استفاده شود.

روش های مختلفی برای آنالیز گاز Argon وجود دارد. برخی از رایج ترین روش ها عبارتند از:

تجزیه طیف سنجی جرمی: این روش برای تعیین درصد ایزوتوپ های مختلف Ar استفاده می شود.

تجزیه طیف سنجی جذب اتمی: این روش برای تعیین درصد آرگون و سایر گازهای موجود در آرگون استفاده می شود.

تجزیه کروماتوگرافی گاز: این روش برای تعیین درصد گازهای موجود در Ar استفاده می شود.

انتخاب روش مناسب برای آنالیز گاز Ar به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:

دقت مورد نیاز: برخی از روش ها دقیق تر از سایر روش ها هستند.

سرعت مورد نیاز: برخی از روش ها سریعتر از سایر روش ها هستند.

هزینه: برخی از روش ها گران تر از سایر روش ها هستند.

آنالیز این گاز برای بسیاری از کاربردها ضروری است. به عنوان مثال، این فرآیند برای تعیین کیفیت گاز Argon برای استفاده در جوشکاری و برش، تولید شیشه و تولید نیمه هادی استفاده می شود.

در اینجا چند نمونه از کاربردهای آنالیز گاز آرگون آورده شده است:

کنترل کیفیت گاز Argon برای جوشکاری و برش: درصد آرگون در این گاز برای جوشکاری و برش باید دقیقاً کنترل شود. این امر به دلیل تأثیر Argon بر خواص جوش است.

تعیین محتوای نیتروژن در گاز آرگون: نیتروژن یک گاز فعال است که می تواند با فلزات واکنش دهد. بنابراین، محتوای نیتروژن در این گاز برای کاربردهایی که در آن فلزات در معرض هوا قرار می گیرند، باید کنترل شود.

تعیین محتوای اکسیژن در گاز آرگون: اکسیژن یک گاز اکسید کننده است که می تواند با فلزات واکنش دهد. بنابراین، محتوای اکسیژن در گاز Ar برای کاربردهایی که در آن فلزات در معرض هوا قرار می گیرند، باید کنترل شود.

آنالیز گاز Argon یک فرآیند مهم است که برای اطمینان از کیفیت گاز آرگون برای کاربردهای مختلف ضروری است.

Argon حدود 1% از جو زمین را تشکیل می دهد. بنابراین، منابع اصلی آرگون عبارتند از:

جو زمین: از طریق تقطیر جزء به جزء هوای مایع تولید می شود. این فرآیند شامل خنک کردن هوای مایع تا دمای زیر نقطه جوش آرگون (185.85- درجه سانتیگراد) و سپس تبخیر آن است. این گاز به عنوان آخرین گازی که در هنگام تبخیر باقی می ماند، جمع آوری می شود.

منابع طبیعی: همچنین در منابع طبیعی مانند گاز طبیعی و نفت یافت می شود. این گازها معمولاً حاوی مقادیر کمی Argon هستند که می توان آن را جدا کرد و برای استفاده مجدد بازیافت کرد.

تولید مصنوعی: Ar مصنوعی می تواند از طریق واکنش های هسته ای تولید شود. این فرآیند شامل قرار دادن ایزوتوپ های رادیواکتیو پتاسیم در یک راکتور هسته ای است. این گاز تولید شده در این فرآیند می تواند برای کاربردهای خاص مانند تولید نیمه هادی استفاده شود.

این گاز کاربردهای زیادی در صنایع مختلف دارد. بنابراین، تقاضا برای این گاز در حال افزایش است. منابع این گاز باید به طور موثر مدیریت شوند تا نیازهای آینده را برآورده کنند.

جهت تهیه گاز استاندارد آرگون، نیتروژن، اکسیژن و هلیوم با سپهر گاز کاویان -دارنده گواهینامه ISO17025 و آزمایشگاه مرجع اداره استاندارد- تماس بگیرید.

02146837950

02146835980

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *